Gisteren was het FEEST

Ja, gisteren was een feestelijk middag en avond. De stemming zat er goed in, het eten was heerlijk en het gezelschap hartelijk en vertrouwd.

Jullie zullen er vast en zeker met veel plezier op terugkijken.

Goed ook om jullie prachtige dochters, aanhang en kleinkinderen te zien en even te spreken.

Mooi en ontroerend om de woorden van Niek te horen en ermee te kunnen instemmen.

Wij vonden het fijn om er 'getuige' van te zijn en mee te vieren. Vol en voldaan reden we huiswaarts.

Cornelia en Wilfried

40 HULDE 40

Morgen is het feest. Daarom nog wat feestelijke afbeeldingen. Veertig jaar vieren, veertig jaar versieren. Met een torenhoge taart, zeg het met bloemen en ...

ach, ook nog een traditionele hulde aan het bruidspaar ...

40 jaar samen = robijn

Veertig jaar samen. Een hele tijd, met ups en downs, lief en leed. Jullie huis stond in die jaren altijd open. Zo kon ik een blik werpen op jullie samen-zijn, de stille en minder stille omgang in woorden en daden. Van de manier waarop Heleen over het huwelijk sprak heb ik veel geleerd. Dat niet 'alles' vanzelfsprekend is en je er hard voor moet werken.



Vandaag type ik mijn blog in Gent.
Ik ben deze week bij mijn vent!
Daarin heeft Heleen ook nog een rol gespeeld.
Anders had het niet veel gescheeld...
of het was gedaan.
maar Heleen zei: Laat je maar gaan!
Laat het maar gebeuren, in geuren en kleuren.
Fijn dat we nu getuige mogen zijn,
van jullie 40-jarig huwelijksfestijn.

xxx
40ste verjaardag: de robijnrode Veertigste Verjaardag van het Huwelijk is een speciale. Het doorbrengen van 40 jaar samen is een grote reden te vieren! De robijnen bezitten een eeuwige binnenvlam, symbool voor de hartstocht in een huwelijk. Vreugde en het verdriet versterken de band van samenhorigheid.
xxx

Hoeksteen

Veertig jaar is een hele tijd. Van die veertig jaar ken ik jullie toch al bijna 20 jaar. Dat begon met een Naderen kring vanuit de Hoeksteen. Daar leerde ik de bronnen van de Bijbel en het Bijbelse volk kennen. Heleen was onze inspirerende leermeesteres.

Later Hebreeuwse les bij Aarnout Jobse. Daar volgen jullie nog steeds de taal van Kanaän.

Van het huis in Papisland kan ik me nog maar vaag iets herinneren. We hebben er zeker avonden van Naderen gehad.

Jullie huis als ontmoetingsplek in het Belfort is me meer vertrouwd. Menig uurtje en maaltijd heb ik daar genoten van jullie gastvrijheid en een luisterend oor. Een huis waar ik me welkom voelde en nog steeds voel. Voor mij een gezin dat als een hoeksteen fungeert.

Het huis ook waar de drie dochters uitgroeiden tot grote meiden, veel groter dan ikke...

Belfort is wel een toepasselijke naam: een wachttoren met een stormklok, een uitkijkpost waar men de wacht liep om branden te signaleren. Het Belfort van Gent is ook een bezoek waard... met carillon voor een vrolijke noot.

Cornelia

Nog een week...

Nog een week, dan staan jullie in het zonnetje. In een van oorsprong katholiek bedevaartsoort van de Vrouwe in de Polder. Daarbij stond een schilderij van Maria centraal.

Vrouwenpolder is nu al heel lang een Protestants dorp. Een bekende predikant die er stond was Okke Jager. Als kind hoorde ik hem wel eens in de Hofpleinkerk. Altijd bijzonder: je kon dan een keer lachen in de kerk, glimlachen om zijn woordspelingen.

Heleen is óók een Vrouw van het woord, van de taal, van de Tale Kanaans? Ze is graag bezig met woorden, met verhalen, met preken. Piet is haar klankbord en haar maatje. Nu al veertig jaar!

Feest in restaurant Vrouwe in Polder : een bijzondere plek op de grens van land en water, op de grens van de zee en Walcheren. Een plek met uitzicht, zicht op ruimte én de beslotenheid van het Walcherse landschap. Recreatie op het Veerse Meer of je blik naar de einder op zee.

Staande op de dijk moet je soms vechten tegen weer en wind. Er is even geen beschutting. Eventje verheven boven het vlakke land, het leven van alledag.

Daal je af dan kom je bij: een frietkraam, de viskraam of.... bij De Vrouwe in de Polder, daar staat een 'ongewoon' feestje te gebeuren. Veertig jaar samen is niet niks!

Cornelia Maria